Pregúntome por un intre se o oso volverá dunha vez por todas para acabar comigo ou para que eu acabe con el, ou para que os dous morramos nunha última aperta. Aínda que xa sei, nótoo, iso non sucederá, el xa está lonxe, vai cambaleando pola estepa de altitude co pelame perlado de sangue. AContinueContinue reading “Sobrevivir a pesares do perdido no corpo do outro, lograr vivir co arrebatado (pero tamén co novo que xorde trala perda)”
Tag Archives: mark boyle
Agosto, lúa, lume, marea, meigas e “non me era dabondo cunha cidade rodeada de océano”
1. Agosto. O sol cae sobre o verde, un verde tinguido de dourado… agostado? Nas novas escoito sobre os incendios en moitos sitios e dóeme dun xeito que me humedece os ollos. Nas novas leo sobre ringleiras na Coruña pola apertura dunha cadea de cafeterías e doéme dun xeito que me incendia os ollos. 2.ContinueContinue reading “Agosto, lúa, lume, marea, meigas e “non me era dabondo cunha cidade rodeada de océano””
Notas ásperas 