Néboa, elixir camiño (e equivocarse tres veces), o pracer dos granitos afiados, e o can que non quería marchar do monte

Unha néboa espesa póusase sobre a cidade dende primeira hora. Pasa devagar entre os edificios, toca a auga do mar, sobe polo monte, parece que se dispersa pero insiste. E nós queremos ir a escalar. Unha das opcións é ir ao Xalo, pero hai que esperar a ver como evoluciona esa néboa porque “a néboaContinueContinue reading “Néboa, elixir camiño (e equivocarse tres veces), o pracer dos granitos afiados, e o can que non quería marchar do monte”