Gústanme os días lixeiros, eses días raros que transcorren sen présa, en espazos máis ou menos coñecidos ou próximos, nos que os momentos se suceden con suavidade. E, sobre todo, gústame que cada vez me gusten máis. Unha mañá dun deses días fai sol e imos á biblioteca a devolver uns libros e coller outros.ContinueContinue reading “Lixeireza, aventurarse no próximo, e “non normalicemos estar aparecendo todo o tempo nas redes””
Tag Archives: blog
Sobrevivir a pesares do perdido no corpo do outro, lograr vivir co arrebatado (pero tamén co novo que xorde trala perda)
Pregúntome por un intre se o oso volverá dunha vez por todas para acabar comigo ou para que eu acabe con el, ou para que os dous morramos nunha última aperta. Aínda que xa sei, nótoo, iso non sucederá, el xa está lonxe, vai cambaleando pola estepa de altitude co pelame perlado de sangue. AContinueContinue reading “Sobrevivir a pesares do perdido no corpo do outro, lograr vivir co arrebatado (pero tamén co novo que xorde trala perda)”
Agosto, lúa, lume, marea, meigas e “non me era dabondo cunha cidade rodeada de océano”
1. Agosto. O sol cae sobre o verde, un verde tinguido de dourado… agostado? Nas novas escoito sobre os incendios en moitos sitios e dóeme dun xeito que me humedece os ollos. Nas novas leo sobre ringleiras na Coruña pola apertura dunha cadea de cafeterías e doéme dun xeito que me incendia os ollos. 2.ContinueContinue reading “Agosto, lúa, lume, marea, meigas e “non me era dabondo cunha cidade rodeada de océano””
Voy a gastar en mirar al cielo todo el tiempo que me queda
Escribo dende o salón da miña casa na Coruña, a noite de borrasca deste sábado deu paso a unha mañá de domingo solleira e chea de paxariños, fai un fermoso día e eu escribo coa emoción de mil bolboretas no bandullo. O motivo? Estou emocionada por comezar este texto, o primeiro da nova vida queContinueContinue reading “Voy a gastar en mirar al cielo todo el tiempo que me queda”
Notas ásperas 