Escribo dende o salón da miña casa na Coruña, a noite de borrasca deste sábado deu paso a unha mañá de domingo solleira e chea de paxariños, fai un fermoso día e eu escribo coa emoción de mil bolboretas no bandullo. O motivo? Estou emocionada por comezar este texto, o primeiro da nova vida queContinueContinue reading “Voy a gastar en mirar al cielo todo el tiempo que me queda”